60 ΩΡΟ....WE LOVE ...ΗΠΕΙΡΟΣ.
Προσωπικό στοίχημα ήταν ένα….72 αωρο.
Ήταν ένα ταξίδι χωρίς ιδιεταιριο σχεδιασμο. εξάλλου σκοπος είναι να γεμιζεις
Τα ματια σου με εικονες , το μυαλο σου με μυρωδιες.
Αγαπημένο δένδρο το πλατάνι..
Αγαπημένη φράση …όλα είναι δρόμος
Αφου έπαιξε σε αρχείο audio άλλη μια φορά ο «προσκυνητής»
Του Ιωαννίδη….
Τα βουνά περνάω
και τις θάλασσες περνώ
Κάποιον αγαπάω
Δυο ευχές κρατάω
και δυο τάματα κρατώ
Περπατώ και πάω
Στα πουλιά μιλάω
και στα δέντρα τραγουδώ
Κάποιον αγαπάω
Κι οταν τραγουδάω
προσευχές παραμιλώ
περπατώ και πάω
Κάποιος είπε πως ο δρόμος
είναι η φλέβα της φωτιάς
ψυχή μου πάντα να κυλάς
Κάποιος είπε πως ταξίδι
είναι μόνο η προσευχή
καρδιά μου να'σαι ζωντανή.
Μετα τι άλλο να ελεγα εγω?
Βγαίνω στο μεγάλο τον απεραντο δρομο και προσπαθω να φανταστω πως δείχνει η ζωή «upside down»…..
Πειραιάς/Κόρινθος/Αντίρριο/Μεσολόγγι/Αγρίνιο/Αμφιλοχία/Άρτα /Ιωάννινα/Μέτσοβο/λιμνη αωου/βικος/παπιγκο/κονιτσα/νεστοριο/καστορια/γρεβενα/καλαμπακα/δομοκος/αμφισα/δελφοι/λιβαδια/θηβα/
200 φωτογραφιες 1730 km 60 ωρες.
Το αρχικο σκεπτικο ηταν 72 αωρο και λιγο πιο βοριοτεροι προορισμοι.
Αλλα, έγινε σαφες από την πρωτη στιγμη καθως η μια σταση διδεχοταν την άλλη
Το ένα μερος πιο ομορφο από το άλλο και η μια φωτογραφια πιο δελεαστικη από την προηγουμενη,μαζι με την βροχη που ηταν συνέχεια 10 km πισω μου,ότι δεν θα προλάβαινα.
Μεσολόγγι.
Πάνε 13 χρονια από τοτε που ήμουν εκει.
Δεν ξερω να σου πω τι ακριβως αλλαξε.
Το σιγουρο είναι ότι αλλαξαν τα ματια με τα οποία αντίκριζα τον κόσμο.
Μετα από αυτό δεν εχω να αξιολογήσω τίποτα.
Το μονο που με πειραζει είναι οι παραγκες πανω στην λιμνοθάλασσα
Που ο δημος εδώ και πολλα χρονια απομάκρυνε για να βελτιωσει την αισθητικη της πολης.
Εγω την συμπαθουσα τρελα εκεινη την slamdog συνοικία και ειχα πετυχει τα πλεον απιθανα χρωματα καθως ο ηλιος χανοταν πισω από τα σύννεφα στο σημειο του οριζοντα που πια το αδυναμο βλέμμα δεν ξεχωρίζει που τελειώνει το νερό και που αρχίζει ο αερας.
Συμπερασμα 1.
Μια εποχη ηταν όλα.
Η ιωνια οδος είναι ένα ακομα επίτευγμα του τεχνοκρατικης συγχρονης πραγματικοτητας.
Το κομματι της παρακαμπτήριου που απλα σε βαζει στον απροσωπο αυτοκινητοδρομο
Εξω από το αγρινιο.η χαρα του νταλικιερη,η απογνωση του μοτοσυκλετιστη.
Αμφιλοχια.καλα κρυμμένη μέσα στον Αμβρακικό κόλπο.
Καθοδικο στροφιλικι και περνωντας από μεσα της, σου ερχεται στο μυαλο εκεινο το
…κοκοτοτραγουδο και το ηλιθιο ανεκδοτο με τον λοχια …που δεν νομιζω ότι αξιζει να το συγχέεις με την σύγχρονη πραγματικότητα.
Ευτυχώς σε μερικά χρόνια οι άνθρωποι θα πρέπει να ψάξουν σε tera bite mp3 ηχων για να το ανακαλυψουν.και σιγα μην το βρουν…..
Ανοδοδικη εξοδος.
Το Μενίδι εκτος από ….δεν θα πω τιποτα.
Κατι θα πω…εκτος από το μενιδι στην αττική που έγινε διασημο από την ταινια «αποτην ακρη της πολης» του γιανναρη…εδώ υπαρχει και το Μενίδι με μια ….διόλου ευκαταφρόνητη παραλια…
Φιλιππιαδα και σταση στον αι γιωργη με το εκτροφειο πεστροφας και την τεχνιτη λιμνη.
Δεν μπορω να πιστεψω…..πλατανια…δεν χορταινω πλατανια…
Ιωαννινα
Μια παρέα bmw ελληνακια εβγαιναν από την πολη…
Στον φιλικο χαιρετισμο ηρθα αντιμετωπος με τα μοτοσυκλετικα παπαρακια τους.
-παιδια ένα στυλο!!!! Να σας γραψω τωρα που χωράτε
Η πανεμορφη πόλη των ιωαννινων,η λιμνη, η κυρα φροσυνη,τα τοίχη, το ιτς καλε, η εσωτερικη ακροπολη,τα σοκακια….
Δυο λογια για την εγνατια οδο.
Το gps μου. ο περιπτερας
-πως μπορω να βγω από εδώ..για μετσοβο?
- δεν ξερω δε φιλε.
Δεν ειμαι από εδώ ειμαι από αθηνα,μην κοιτας τωρα που εμπλεξα στα γιαννενα και..
Ηταν το πολύ 18…
-τι λες τωρα ρε σειρα …και σε εφεραν εδώ πανω ...στα συνορα?
Εσυ επρεπε να βαρας sub
τωρα σε κανα μπαρακι στη βουλα…
δευτερη προσπαθεια .βενζινας
-θα πας δεξια, στις πινακιδες που λενε προς Γρεβενά…
-όχι από την Εγνατία…
-…..
-από τον παλιό.
-…..κατσε τωρα γιατι δεν θυμαμαι.και γιατι από τον παλιο?
Αφου είναι πιο γρηγορα από την εγ…
-γιατι είναι ομορφα!
Και δεν ηταν ομορφα …ηταν μαγευτικα.
Ορεινο στροφιλικι …η χαρα του στριφτη σε καταστασεις spor touring.
Και αυτό γιατι ειχα την εντυπωση ότι καποιος ειχε επιμελώς προσπσθησει να καταστρεψει τον ετσι και αλλιως κακοσυντηριμενο δρομο.
Σε κλειστα σημεια υπηρχε ψιλη άμμος και πετρες που η βροχη ειχε κατεβασει,ενώ η οικοδομικη αμμος ειχε μοιραστει με ευλαβεια από τα φορτηγά της κοινοπραξίας στα πιο κρισημα σημεια.
Σα να σε εξωθούσε σε αυτή την φρενίτιδα …την Εγνατία…
Σε αυτή την παλαια διαδρομη ημουν ολομοναχος.
Σαν κανενας να μην θυμοταν ότι αυτος ο δρομος υπηρχε.
Η διαδρομη ηταν κατω , στο πλαι και πανω από την νεα οδο.
Πιο πριν
Στην Άρτα στο γυοφυρ’ στο διπλανο τραπεζι μια παρεα συζητουσε.
-ναι ρε! Εγνατια! Τελεια! Τουνελ- γεφυρα.τουνελ-γεφυρα τουνελ….
Η αλικη στην χωρα των θαυματων σκεφτικα.
Technology victims!
Πισω στο θεμα.
Τι σκεπτεσαι όταν ακους την λεξη μετσοβο?
Χιονοδρομικο…..ε…τι άλλο….
Ξεχνα της ερωτιαρικες χειμερινες διακοπες με εκεινο το ζευγαρακι που φιλιοταν σε εκεινη την φωτογραφια σε ένα χιονισμενο σοκακι.
-πες μου αληθεια μωρο μου!εχεις ξαναρθει ποτε με κανεν άλλο εδώ?
-ζουζουνακι μου …πρωτη φορα.
Το counter εγραφε τουλαχιστο 3.
Χεστικα στο γελειο αναλογιζόμενος ποσες φορες πληρωνουμε αμαρτίες αλλων.
-από πού ερχεστε ?
-από πειραια.
-από γιαννενα ε?...εγνατια και…
-ΟΧΙ εγνατια. Τον παλιο!
-γιατι?
-γιατι είναι ομορφα!
Λυσσα κακια με την εγνατια σας!
Το ιδιο βραδυ υπηρχε πολύ κινηση. δεν μπορει τέτοια μερα τέτοια ωρα.
Ηταν στημένες οι ντουντούκες….
Θα μιλησει ο ταδε για τις εκλογες…
Δεν υπηρχε χωρος για κατι τετοιο στην ψυχολογια μου…βολτα στα σοκακια και απομάκρυνση.
Τρία Africa με αυστριακες πινακιδες ηταν παρκαρισμενα σε έναν άλλο ξενωνα!
Αργα το βραδυ όλα είχαν ισορροπήσει.
Ισυχιααααααααααααααα.
Το άλλο πρωι
Τεχνιτη αλπικη λιμνη Αώου…..
Δεν εχω λογια. ισως η ομορφοτερη παραλίμνια διαδρομη.
Μια παρεα από διαφορετικες μηχανες με προσπερνα καθως εχω σταματησει για φωτο.
Με χαιρετουν και οι 12 ενώ ο πρωτος και ο τελευταίος φερουν γαλλική σημαια.
Μετα θυμήθηκα παλι τα μαλακισμενακια με τις bmw στα Γιάννενα.
Λιγο πιο κατω εξω από το χιονοδρομικο του μετσοβου άλλη μια παρεα με γερμανικες πινακιδες εχει σταματησει.
Ειχαν και bmw. Με χαιρετησαν ολοι.
Να μην λεμε παλι τα ιδια ε?
Γιαννενα και βικο , μεγαλο και μικρο παπιγκο.
Στα ποδια των θεορατων πύργων των πετρινων γιγαντων της αστρακας, το παπιγκο,απολαμβανει την ηρεμια και προστασια που προσφερει ο εθνικος δρυμος.
Στην διαρκη παλη τους μεσα στο χρονο,το νερο νικαει παντα την πετρα. ο βικος,εσκαψε στα ασβεστολιθικα πετρωματα της τυμφης το φαραγγι που μαζι με τις αποληξεις του(φαράγγι ανω βικου και βοϊδοματη) ξεπερνα τα 35 km με βαθος από 600 εως 1200 μετρα.
Το πραγματικα ορεινο στροφιλικι στη φωτο , είναι που θα ανεβουμε για να φτασουμε στο παπιγκο.
Είναι ο δρομος που συνδεει το χωριο με τον υπολοιπο κοσμο και διασχιζει τον πυρηνα του εθνικου δριμου στο μοναδικο σημειο οπου ο βοϊδοματης το επιτρεπει, εκει οπου ο ποταμος χανει για λιγο την αγρια φυσιογνωμια του καθως βγαινει από το γιγαντιο αυλακι της κυριας χαραδρας και προτου στραφει προς τον καμπο της κονιτσας…
Δεν θελω να θυμηθω πριν ποσα χρονια ημουν ξανα εκει.
Τα βουνα τρομαξαν να με γνωρισουν πισω από την φορμα και το κρανος.
Εμοιαζαν τοσο αγεραστα. Σαν να μην περασε μια μερα.
Ο βοϊδοματης ηταν εκει.θυμαμαι την τελυταια φορα που ειχαμε συναντηθει….
Δεν θα ηταν ποτε ξανα το ιδιο χωρις την ΑΣΤΑΡΤΗ να βουτα τα ποδαρακια της στην οχθη……………………………………………………………………………………………………………………….
Φευγοντας και αναλογιοζομενος την αορατη απειλη της εγνατιας….
Θυμαμαι ένα αρθρο στο περιοδικο «γαιοραμα/experiment»
Το 1998. Αντιγραφω:
….συντομα η νεα εγνατια θα φερει κάθε χρονο χιλιαδες αυτοκινητα σε αποσταση αναπνοης από το πολυτημο αυτό φυσικο μας κεφαλαιο.θα κανει την περιοχη πολύ πιο προσιτη σε χιλιαδες επισκεπτες που αγαπουν την φυση, αλλα και αλλους που δεν δισταζουν να την καταστρεψουν.
Θα συνεχισουμε λοιπον να αδιαφορουμε μεχρι να χασουμε οριστικα τη φυσικη μας κληρονομια?
Ας θυμηθουμε τα λογια του αμερικανου προεδρου ρουζβελτ «αφησε το όπως είναι.δεν μπορεις να το βελτιωσεις ουτε στο ελαχιστο.ο χρονος το σμιλεψε και ο ανθρωπος μονο να το χαλασει μπορει»…
Προσωπικη στεναχωρια, η μη επισκεψη μου στην δρακολιμνη.
Δρομο για την κονιτσα. Το σημα κατατεθεν . το παλαιο γεφυρι και κοπαδια προβατα να περνουν κατω και πανω από αυτό.
Η θεα από την κορυφη του ….μαγικη.
Και όλα είναι δρομος.
Δρομος προς την καστορια.
Στην παραποταμια διαδρομη πεφτει το ερωτημα.
Νεστοριο?
Φυσικα!
Απιστευτο!ορεινη ανιφορικη και κατηφορικη διαδρομη στους λοφους με τα ρόμπολα που επιβιωνουν ακομα και σε αποτομους γκρεμους,συχνα παραμορφωμενα από την μανια των κεραυνων και του ανεμου….
Νεστοριο.
Στην κορυφη του λοφου επανω ακριβως από τον ποταμο,μερος πολυγνωστο πια για τα …river party .
Σημερα όμως μαζι με το ψιλοβροχο δεν συναντουσες ψυχη…
Καστορια.
Την ηρεμια της λιμνης διαταρασε μονο η βροχη που ειχα στις αποσκευες μου.
Ο κοσμος στα καφε φαινοταν να εκνευρίζεται από το σκηνικό.
Οποτε ομοϊδεάτες στο θεμα βροχη βρικα μονο τις παπιες και τους πελεκάνους που δεν έδειχναν να τους πολυενδιαφερει…
Τηλεφωνο στο λυκο!
-ποσο πιστευεις ότι χριαζεται για να κατεβω από καστορια μετεωρα?
-μιαμιση ωρα.
-εχεις δωματιο?
…..
Δεν ειχα καταλαβει ότι όλα αυτά τα απαντουσε στο τηλεφωνο ενώ κοιμόταν….
Με την βροχη αγκαζέ ξεκινησα για γρεβενα.
Ρωτησα για άλλη μια φορα το gps(φορτιγατζης της εθνικης)
-κοιτα θα μπεις εγνατια …θα βγεις…θα ξαναμπεις…
-από τον παλιο?.....αντε παλι.
Αλλα πρεπει να πω την αληθεια.
Το σκοταδι ερχοταν και επρεπε να βελτιωσω τους χρονους μου.
Ετσι εκλεψα!
Ναι μπήκα στην εγνατια μεχρι τα γρεβενα!
Αυτό μου εδωσε χρονο αλλα μου στέρησε 2 παύλες από το ρεζερβουαρ και ένα καθολου ευκαταφρονητο ποσο ελαστικου.
Σκέφτηκα τι θα παθαιναν τα λαστιχα ,αν παρεις την εγνατια από Ηγουμενίτσα και βγεις Έβρο?
Γρεβενα – Καλαμπακα!
Η απολυτη οδηγικη απολαυση για μηχανη !
Να στριβει το μπροστα και του πισω να μην δίνει.
Ο λυκος φυσικα δεν με περιμενε γιατι νομιζε ότι η τηλεφωνικη συζητηση ηταν στο ονειρο του.
-δεν πιστευω να σε κραταω εγω εδώ?
-όχι ρε ψηλε . εγω ετσι και αλλιώς μεχρι τη 1 εδώ ειμαι.
Πηγε 4!
Ηδη ηχαν αρχησει να τσαμπουκαλευοντε τα αϊδονια γιατι μονοπολουσαμε την βαβουρα κατω από τον νυχτερινο ουρανο της καλαμπακας που από το σημειο που καθομουν…νομιζα ότι στηριζόταν επανω τα μετέωρα…
Ευχαριστω Δημήτρη…..
Πρωι καφε και δρομο.
Δομοκος.
Βρέθηκα αναμεσα σε μια παρεα αυστριακων που οδηγουσαν συντηριτικα ένω ένα ktm ηταν ο αρχηγος.
Δεν νομιζω να εκανα καλη εντυπωση προσπερνωντας από τις εξωτερικες.
Αλλα ο χρονος εξεπνεε και επρεπε να ειμαι ηδη μακρυτερα.
Σε αντιθεση με την ευχαριστη ορεινη ψυχρα ο καμπος εβραζε!
Από εκει και περα δεν με πολύ πείραζε.
Άμφισσα Δελφοί παλαια εθνικη . το μυαλο ηταν κολλημενο αλλου!
Εφτασα οριακα στον χρονο μου.
Που ημουν και που ειμαι.
Οκ .
Ποτε είναι το επομενο ειπαμε?
Ένα μεγαλο ευχαριστω …και μια μεγαλη αγαπη…
